Ο ΚΟΛΛΗΤΟΣ
Ταραγμένη εφηβεία. Μετά από μια δύσκολη και καθόλου ανέμελη παιδική ηλικία. Σκληρή εποχή γεμάτη προκαταλήψεις και στερεότυπα, διόλου απελευθερωμένη όπως σήμερα. Κάπου εκεί στις αρχές των '90s. Μπερδεμένη σεξουαλικότητα και ακόμα πιο μπερδεμένη αυτοπεποίθηση. Έκρηξη από ορμόνες. Το σώμα σου αλλάζει ραγδαία. Ένα τυχαίο άγγιγμα στον δρόμο, ένα βλέμμα, σου φέρνουν απρόσμενα ρίγη συγκίνησης μέσα στο εσώρουχό σου. Λαχτάρα για το πολυπόθητο απαγορευμένο, με ενοχές όμως να σε κατακλύζουν για τα πάντα. Προσπαθείς απεγνωσμένα να ανακαλύψεις το «γιατί» και το «πώς», αλλά κυρίως το «πού». Έχεις ανυπομονησία για την ηδονή που αργεί βασανιστικά να έρθει…
Το ταξίδι της ζωής ξεκινά, αλλά όχι στρωμένο με ροδοπέταλα…
Ευτυχώς για εσένα, υπάρχει πάντα δίπλα σου ο κολλητός. Ο καλός φίλος που θα είναι εκεί να σε ακούει ατελείωτες ώρες στα παγκάκια της κεντρικής πλατείας μιας επαρχιακής πόλης που σε πνίγει ασφυκτικά με την επωνυμία που σου επιβάλλει. Και φυσικά, αυτό μεταφράζεται σε ώρες (και φυσικά χρήμα!) που θα γλυτώσεις από ψυχανάλυση στο μέλλον.
Ο ένας και μοναδικός φίλος που θα αποκαλυφθείτε και θα βγείτε από την ντουλάπα σας σταδιακά και χωρίς να πέσει κανείς από τα σύννεφα! Ο φίλος που δεν ντρέπεται για την σεξουαλικότητα του και δεν διστάζει να την διακωμωδεί, ίσως λειτουργώντας και με έναν μηχανισμό άμυνας. Ο φίλος που «φαίνεται» λίγο, αλλά ένα όχι και τόσο έμπειρο μάτι δεν θα βάλει το χέρι του στη φωτιά. Ο φίλος που είναι μάλλον αντιπαθής στην οικογένειά σου, καθώς σε εκθέτει για το τι θα πει ο κόσμος (που θα πει έτσι κι αλλιώς!) και ιδιαίτερα στη μάνα σου που αντιλαμβάνεται αμέσως τις κακές επιρροές…
Το λες και ευλογία! Ή μήπως θα εξελιχθεί στο τέλος σε κατάρα;
Με τον κολλητό μοιράζεστε τα ίδια ενδιαφέροντα, τα ίδια γούστα στους άντρες, τις ίδιες αντιλήψεις για τη ζωή. Κάνετε και παρόμοιο χιούμορ. Με μια ματιά καταλαβαίνει ο ένας τι θέλει να πει ο άλλος. Σιγά σιγά χτίζετε εμπειρίες και αναμνήσεις…
Περνάτε άπειρες ώρες στο αρχαίο JVC βίντεο της εποχής (δεν υπάρχει youtube ακόμα) βλέποντας βίντεο κλιπ και συναυλίες της Madonna, που έχει γίνει η πνευματική σας μητέρα. Μιας γυναίκας που δεν ντράπηκε ποτέ για την σεξουαλικότητά της και τις επιθυμίες της. Μιας γυναίκας που γιορτάζει διαρκώς την ύπαρξη της και την ίδια τη ζωή. Μια γυναίκα που σας σώζει διαρκώς από τον βούρκο σας. Η ενέργειά και η αυτοπεποίθησή της σας δίνει δύναμη να αντεπεξέλθετε την πολυπλοκότητα της μίζερης ζωής σας. Θέλετε και οι δύο να ακολουθήσετε το παράδειγμά της. Μιμείστε ακόμα και τις εκφράσεις της. Ξαφνικά δεν είναι όλα μαύρα! Κανείς από τον περίγυρό σας δεν καταλαβαίνει την εμμονή σας με αυτή τη γυναίκα, αλλά δεν χρειάζεται να τους εξηγήσετε κιόλας. Δεν θα καταλάβουν…
Ο κολλητός μετακομίζει σπίτι σου κάθε σαββατοκύριακο που οι γονείς σου δραπετεύουν ευλαβικά στο σπίτι στο χωριό. Η διατροφή δεν έχει και τόσο σημασία και γίνεται υποτυπώδης. Ψωμί και μουρταδέλα, από το τοπικό σούπερ μάρκετ, γίνεται το κυρίως γεύμα του διημέρου. Και αυτό είναι αρκετό. Κάνετε ατελείωτες συζητήσεις μέχρι το πρώτο φως της ημέρας. Τα νευρικά γέλια που προκύπτουν είναι μνημειώδη. Μαζί μοιράζεστε το πενιχρό χαρτζιλίκι που έχετε. Όλα αυτά είναι αρκετά…
Οι επισκέψεις στο τοπικό μέρος ψωνιστηριού (γύρω από τα ΚΤΕΛ και τις δημόσιες τουαλέτες της επαρχιακής πόλης) γίνονται ολοένα και πιο τακτικές, σαν ένας εσωτερικός μαγνήτης, που δεν σε αφήνει να ηρεμήσεις. Οι γνωριμίες εκεί αναπόφευκτες: η «Σίλα», η «Ντινιά», το «άλογο», η αείμνηστη «Μέμα», όλες γραφικές φιγούρες μιας άλλης εποχής που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αλλά έπαιξαν σίγουρα τον ρόλο τους στη διαμόρφωση του χαρακτήρα σας. Μαζί τις αντιμετωπίζετε όλες και τις σχολιάζετε εκτενώς, σαν να μην υπάρχουν άλλα προβλήματα…
Κάποιες από αυτές τις γνωριμίες επιβιώνουν ακόμα και σήμερα – μεσόκοπες, αλλά ακμαίες - στην εποχή των social media και των απρόσωπων εφαρμογών γνωριμιών. Κάποιες εγκατέλειψαν απρόσμενα τα εγκόσμια. Κάποιες τις συναντάς τυχαία στον δρόμο, κάθε φορά που επισκέπτεσαι τη γενέτειρα πόλη σου. Χωρίς όμως την βαρύτητα και τον αντίκτυπο που είχαν τότε στην αθώα και ανέμελη εφηβική ψυχή…
Ο κολλητός είναι πάντα εκεί, να παρακολουθεί και να σε συμβουλεύει ανάλογα την περίσταση. Σταθερά δίπλα σου. Και αυτό σου δίνει δύναμη! Αν μη τι άλλο, έχεις έναν σύμμαχο απέναντι σε μια κοινωνία που αισθάνεται μόνο βδελυγμία για την ύπαρξη σου. Νιώθεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Και αυτό σε κάνει να τα βγάζεις πέρα με την φρίκη της καθημερινότητας…
Και τα χρόνια περνάνε! Περνάνε χωρίς να το καταλάβεις…
Φτάνεις στο τέλος της σχολικής σου ζωής. Περνάς στο Πανεπιστήμιο. Σύντομα θα εγκαταλείψεις την οικογενειακή στέγη. Η ζωή σου αλλάζει δραματικά θέλοντας και μη. Το μόνο που μένει σταθερό είναι η εμμονή σου με τη Madonna…
Αλλά κάτι έχει αλλάξει πια…
Ο κολλητός σου δεν είναι πια αυτός που ήξερες, αλλά ένας άλλος που δεν αναγνωρίζεις πια! Ένας που έχει αποκτήσει απροσδόκητη αυτοπεποίθηση και αδικαιολόγητο ναρκισσισμό. Ένας που δεν αισθάνεσαι πλέον άνετα δίπλα του. Ένας που σε υποβιβάζει διαρκώς σε φίλους και γνωστούς. Ένας που δεν αναγνωρίζει τα «θέλω» σου και τις ανάγκες σου. Ένας που σε κάνει να νιώθεις σαν «Κυρία επί των τιμών»..
Αναρωτιέσαι από πού πηγάζει όλο αυτό και άκρη δεν βγάζεις. Η συναναστροφή μαζί του σου προκαλεί άγχος και ταχυκαρδία. Σαν να λες διαρκώς το λάθος πράγμα και να σε περιμένει στη γωνία για να σε εξευτελίσει και να σε μειώσει…
Κάνεις απελπισμένες προσπάθειες να επαναφέρεις αυτό που είχατε κάποτε. Τον προσκαλείς στη νέα σου ζωή, στην πρωτεύουσα πλέον, όπου έχεις μετακομίσει για να αναπνεύσεις….
Νέο σπίτι, νέα δουλειά, νέος άνθρωπος στη ζωή σου. Καταλαβαίνεις όμως ότι η σχέση σας είναι πλέον σε μηχανική υποστήριξη και το μόνο που απομένει είναι να τραβήξει κάποιος την πρίζα για να πάψουν όλα…
Μικρές δόσεις κακίας ξεπηδούν από μέσα σου. Αρχίζεις και κακολογείς, δήθεν αδιάφορα. Σε φίλους και γνωστούς. Δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου και σιχαίνεσαι αυτό που κάνεις…
Καταλαβαίνεις ότι όλο αυτό έχει ημερομηνία λήξεως, αλλά κάνεις υπομονή μήπως και αλλάξει κάτι. Και τα χρόνια περνάνε πάλι. Σαν νερό…
Ώσπου φτάνεις σε ένα σημείο, όπου δεν υπάρχει επιστροφή!
Οι ζωές σας έχουν πάρει διαφορετικές κατευθύνσεις και σε κανέναν δεν προκαλεί χαρά η μεταξύ σας συναναστροφή. Απέχθεια είναι η μόνη λέξη που χαρακτηρίζει όσα ζήσατε. Βαριά κουβέντα, αλλά έτσι είναι δυστυχώς. Ο χωρισμός είναι μονόδρομος.
Τον λες και θάνατο! Τα ίδια στάδια του πένθους θα βιώσεις...
Εντελώς αναπάντεχα, αυτός ο χωρισμός είναι ο πιο υγιής που θα βιώσεις ποτέ στη ζωή σου. Με συζήτηση, με αντικρουόμενα επιχειρήματα, με μια συνοχή που δεν πρόκειται να συναντήσεις ποτέ ξανά στη ζωή σου. Ένα ghostting που θα είναι ότι πιο τίμιο έχεις ζήσει ποτέ…
Αν μου λείπει;
Κάποιες φορές ναι...