ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ

Ποτέ δεν μου άρεσε η Μαρινέλλα.

Αντιθέτως, η φωνή της έπεφτε πολύ βαριά στα αυτιά μου. Πομπώδες στήσιμο, φωνή που να σου διαπερνάει τα μελίγγια, εκνευριστική χροιά, ύφος: «ξέρεις ποια είμαι εγώ;» (Πάντα για τα δικά μου γούστα…)

Η όλη της παρουσία εμβληματική σε μια περασμένη εποχή, αλλά σίγουρα τελείως παρωχημένη σήμερα. Αναμφισβήτητα είναι - μαζί με τον Γιάννη Πάριο και τον Αντώνη Καλογιάννη- ένα από τα παιδικά «τραύματά» μου που στοίχειωσαν αμέτρητες Κυριακές, όπου κατά την επιστροφή από το χωριό στην πόλη για να ξεκινήσουμε τη νέα εβδομάδα, έπρεπε αναγκαστικά να την «υποστώ» από το αρχαίο μαγνητόφωνο του αυτοκινήτου μας προς τέρψιν των γονιών μου, περιμένοντας στωικά να περάσει η κακιά η ώρα και να φτάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται στον προορισμό μας!

Παρόλα αυτά, κάποια τραγούδια της τα σιγοψιθύρισα σε ανύποπτο χρόνο. Εξάλλου, μιλάμε για δεκαετίες επιτυχιών. Σίγουρα αυτό κάτι σημαίνει…

Ποτέ όμως δεν αμφισβήτησα την καλλιτεχνική της αξία και την αντοχή της στον χρόνο. Αν μη τι άλλο, πρέπει να σεβόμαστε τον αντίκτυπο που έχει μια τραγουδίστρια σε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου, ο οποίος μεγάλωσε με τα τραγούδια της και συνεχίζει ακόμα και σήμερα να εκστασιάζεται από την παρουσία της!

Έμαθα για τη συναυλία που προγραμμάτιζε στο Ηρώδειο.

86 χρονών…

Μπράβο της που ακόμα το παλεύει! Οι περισσότεροι στην ηλικία της θα είχαν αποσυρθεί και θα απολάμβαναν τους καρπούς μιας γεμάτης και πολυποίκιλης καριέρας! Αυτό έκανε σε όλη της τη ζωή – γιατί να σταματήσει τώρα; Ποιος και γιατί ορίζει πότε πρέπει να βάζεις τελεία;

Η αλήθεια είναι ότι ξίνισα λίγο με τις τιμές των εισιτηρίων. 300 ευρώ για να δεις τη Μαρινέλλα live στα 86 της; Δε βαριέσαι – η ζωή είναι μικρή και εδώ μιλάμε για έναν ζωντανό θρύλο. Πότε θα σου δοθεί ξανά η ευκαιρία; Το πιο πιθανό ποτέ…

Ώσπου φτάνει η αποφράδα στιγμή και η καθημερινότητα σε ξεπερνάει! Αυτός ο ζωντανός θρύλος καταρρέει. Στο τρίτο τραγούδι της συναυλίας, σωριάζεται πάνω στη σκηνή από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Αν είδα το βίντεο της κατάρρευσης;

Φυσικά, και το είδα, όπως και οι περισσότεροι που σκρολάρουν αμέριμνοι και δήθεν "πολιτικά ορθοί " στο feed του κινητού τους. Ο καθένας θέλει να δει ένα παντοδύναμο icon να έχει μια ανθρώπινη και ευαίσθητη στιγμή, ίσως, γιατί αυτό του δίνει δύναμη να ανταπεξέλθει στις δικές του αδυναμίες.

Αν ένας θρύλος, σαν τη Μαρινέλλα, σωριάζεται στη σκηνή σε live μετάδοση, τότε κι εσύ έχεις το δικαίωμα να έχεις τη δική σου στιγμή αδυναμίας…

Φυσικά και θα ξετρυπώσουν χιλιάδες trolls από τα λαγούμια τους να υπερασπιστούν δήθεν το δικαίωμα του καλλιτέχνη στην προσωπική του ζωή και στον σεβασμό της πολιτισμικής του κληρονομιάς. Ασχέτως αν μιλάμε για δημόσιο πρόσωπο, που το αδηφάγο κοινό παρακολουθεί κάθε του κίνηση. Θα κουνήσουν επιδεικτικά το δάχτυλο, όμως δεν θα δείξουν την ίδια ευαισθησία σε διαφορετικές περιπτώσεις. Εξάλλου, ζούμε στην εποχή του politically correctness με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Θα φωνάζουν με σθένος: «Ντροπή! Κατεβάστε το βίντεο της κατάρρευσης! Δείξτε σεβασμό!», αλλά δεν θα διστάσουν στο παραμικρό να τσακωθούν online με άλλους σχολιαστές και να φάνε τις σάρκες τους διαδικτυακά.

Ομηρικοί καυγάδες για το αν θα έπρεπε να προβληθεί το βίντεο της κατάρρευσης. Προσωπικά, με ενοχλούν άλλες εικόνες που βλέπω καθημερινά. Ξεπερνώντας το αρχικό σοκ, συνειδητοποιείς ότι πρόκειται για μια τρωτή στιγμή που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Και κάπως έτσι, φάνηκε η ματαιότητα των πραγμάτων. Φάνηκε πόσο τρωτοί είμαστε στο πέρασμα του χρόνου, διάσημοι και μη…

Φυσικά, η ανθρωποφαγία θα θριαμβεύσει στο τέλος, γιατί είναι στη φύση μας...

                Όπως και να ΄χει, πολλά περαστικά και ευχές σε αυτό το εμβληματικό αστέρι μιας λαμπερής αλλοτινής εποχής!