ΑΓΕΝΕΙΑ

Το μοτίβο, σχεδόν πάντα το ίδιο, με μαθηματική ακρίβεια: Ψιλοbear, τριχούλες και κιλάκια, συμπαθητική φατσούλα – αλλά όχι και να πέσεις τ' ανάσκελα, μουσάκι ή γένια 3 ημερών απαραίτητα, λίγες και επιλεγμένες αναρτήσεις (προσεγμένες όμως…), πολλά υποσχόμενο βλέμμα που παραπέμπει σε αχαλίνωτο σεξ μέσα στα επόμενα 10 δευτερόλεπτα…

Το λες και ιδανικό προφίλ!

Κάποιος, επιτέλους, που δεν βγάζει τα απωθημένα του στον διαδικτυακό κόσμο, κάποιος μετρημένος, κάποιος που έχει συμβιβαστεί με την εικόνα του, κάποιος που ίσως παίρνει τα φάρμακά του, κάποιος που, επιτέλους, είναι νορμάλ. Κάποιος που αξίζει να δώσεις μια ευκαιρία και να προσπαθήσεις και όπου βγει. Σε one night stand, σε γνωριμία, σε φιλία; (Ναι! Γιατί όχι;)

Ανοίγεις το android ματζαφλάρι σου και βλέπεις ότι είναι κοντά σου χιλιομετρικά! (σε ευθεία γραμμή πάντα) Σε μια απόσταση που μπορείς να οδηγήσεις, χωρίς να διαμαρτυρηθείς. Εξάλλου, δεν έχεις και τίποτα καλύτερο να κάνεις και είναι καλοκαίρι, όπου βρισκόσαστε και οι δύο σε ανέμελες διακοπές.

Και αποφασίζεις να δώσεις μια ευκαιρία στον guy next door…

Κάνεις την αρχή και στέλνεις το πρώτο woof ή tap, ανάλογα την εφαρμογή που χρησιμοποιείς στο κινητό σου. Ακολουθεί θετική αντίδραση, οπότε παίρνεις το πρώτο οκ! Προφανώς, γουστάρει ο τύπος, αλλιώς δεν θα είχες καμία ανταπόκριση. Άλλωστε, θα το έγραφε με κεφαλαία γράμματα: NO ANSWER IS AN ANSWER! Σε τέτοια προφίλ δεν μπαίνεις καν στον κόπο, γιατί καταλαβαίνεις ότι ο ναρκισσισμός περισσεύει και το πιθανότερο είναι να φας τα μούτρα σου…

Οι πρώιμες ερωτήσεις διερευνητικές. «Τι κάνεις; Πώς είσαι ; Πώς από τα μέρη μας;» (Η ευγένεια σου είναι μνημειώδης!) Προσπαθείς διακαώς να μην πεις το λάθος πράγμα. Και έτσι είναι: η πρώτη εντύπωση μετράει! Ειδικά σε αυτές τις μάλλον εφήμερες σχέσεις που ξέρεις ότι πιθανότατα έχουν ημερομηνία λήξεως. Και φυσικά, ούτε λόγος για dick pic – απαγορεύεται δια ροπάλου! Μην σε περάσει και για ληγούρη! (Εκτός κι αν στο ζητήσει, οπότε κάτι έχεις καβάτζα από κάτι πρωινές κατουρόκαυλες…)

Ξεκινάει ο διάλογος και από το πρώτο λεπτό διαισθάνεσαι μια επιθετικότητα και μια δυσφορία από μέρους του. Όλα του φταίνε! Ακόμα κι εσύ, που μπήκες στον κόπο να του γράψεις μια καλή κουβέντα ή που αργείς να απαντήσεις, καθώς δεν ξέρει ότι τρέχουν χιλιάδες πράγματα στη ζωή σου παράλληλα με τη συζήτησή σας. Σε κάθε τι που γράφεις, υπάρχει ένας αντίλογος που σε κάνει να νιώθεις υπόλογος για κάτι! Στην τσίτα, σαν γάτα που της έχει σηκωθεί η τρίχα…

«Δεν πειράζει» – σκέφτεσαι… Ίσως είχε μια κακή μέρα ή οι διακοπές του δεν κατέληξαν, όπως τις είχε φανταστεί. Ας μην ρίξω λάδι στη φωτιά! Άλλωστε ο κόσμος έχει βάσανα που ούτε καν μας περνάνε από το μυαλό. Ας δώσω τόπο στην οργή! Ας φανώ ανώτερος…

Μπορεί να μην ανταποκρίνομαι στο μυθικό αρκουδοπρότυπο που είχε πλάσει στο μυαλό του – απόλυτα σεβαστό και κατανοητό! Οι τρίχες μου να μην είναι αρκετές για να νιώσει σεξουαλική έξαψη. Τα κιλά μου να μην είναι αρκετά, ώστε να έχει μια πλήρη στύση. Εξάλλου, δεν αρέσουμε όλοι σε όλους και ούτε θα πέσουμε σαν την Αστέρω κινηματογραφικά από κανένα κάστρο ή σπήλαιο λόγω πιθανής απόρριψης…

Γράφεις περί ανέμων και υδάτων: για την παρατεταμένη ζέστη - ένεκα της κλιματικής αλλαγής για να μην ανάψουν τα αίματα, αλλά καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για καμένο χαρτί. Όχι απλά δεν πρόκειται να συναντηθείτε, αλλά το πιο πιθανό είναι να σε μπλοκάρει κιόλας, επειδή έκανες το θανάσιμο αμάρτημα να δείξεις ενδιαφέρον (Πώς τόλμησες κι εσύ, βρε δόλιε;;;;)

Το περίεργο είναι ότι όλο αυτό σου φαίνεται φυσιολογικό, γι΄ αυτό και κρατάς μια παθητική στάση. Δέχεσαι στωικά όλες τις επιθετικές απαντήσεις ξέροντας ότι κάποια στιγμή θα εγκαταλείψεις την προσπάθεια. Όταν όλες οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν γίνει πολύπλοκες και εύθραυστες, γιατί να ευοδωθεί η συγκεκριμένη που αφορά και έναν τυχάρπαστο που έτυχε να έχει μια κάπως συμπαθητική φατσούλα;

Το φαινόμενο της αγένειας το συναντάς παντού πλέον στην εποχή μας. Έχει γίνει κάτι το φυσιολογικό και απόλυτα αποδεκτό. Το εντοπίζεις ακόμα και σε μια απλή βόλτα ή σε μια διαδρομή στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, όπου κυριαρχεί ο συνωστισμός και η δυσφορία. Σε βιτριολικά σχόλια που διαβάζεις με απάθεια από άγνωστα προφίλ στα social media για άσχετα θέματα, όπως πώς φτιάχνεται το παστίτσιο. Στην καθημερινότητά σου, στη δουλειά σου, σε ανθρώπους που αγαπάς και συναναστρέφεσαι και ψάχνονται με το παραμικρό να στήσουν καυγά μαζί σου, στην ταμία του σούπερ μάρκετ που σε κοιτάει λες και της σκότωσες τη μάνα και τον πατέρα και είναι έτοιμη να σου φέρει στο κεφάλι το μπουκάλι γάλα Μαράτα που διάλεξες αμέριμνος για να κάνεις οικονομία...

Αγένεια παντού!

Γιατί, λοιπόν, να μην το συναντήσεις και στο διαδίκτυο, όπου δεν έχεις και άμεση επαφή με τον συνομιλητή σου και όλα είναι δήθεν ανώνυμα; Εκεί, είναι πιο απλά τα πράγματα. Πατάς διαγραφή ή μπλοκάρισμα και το ¨ενοχλητικό εμπόδιο¨ που ενδιαφέρθηκε για εσένα, αλλά δεν έχει τα επιθυμητά ποσοστά τρίχας ή τοξικής αρρενωπότητας που φαντασιωνόσουν, αποτελεί ένα ζοφερό παρελθόν.

Τι κι αν υπάρχει ένας άνθρωπος πίσω από το πληκτρολόγιο ή το κινητό; Τι κι αν ενοχληθεί; Τι κι αν έχει αισθήματα; Ποσώς μας ενδιαφέρει! Ήταν τοξικός έτσι κι αλλιώς.

    Zen και ξερό ψωμί…